Bu gece farklı bir istek var içimde yazmaya karşı.Farklı duygular var içimde..Eskiye gittim biraz,fotoğraflara baktım..Son 3-4 yıllık geçmişe bir göz attım.Radyoda eski 45 lik Zeki MÜREN-Veda Busesi...
Önce Instagram a fotoğraf atmayı düşündüm.Sonra yazmaya karar verdim.Her zaman bu kadar istek olmuyor içimde açıkçası. Hazır ilham gelmişken değerlendirmek istiyorum bu anı-duyguları.
Belki kimse görmeyecek,belki 15-20 kişi... Zaten istediğim şey duygularımı aktarabilmek. Herhangi bir nesneye,kişiye. Bunun önemi yok.
Son 3-4 yıl dedim de ne güzel zamanlar yaşamışım,yaşıyorum ve inanıyorum yaşayacağım da. Söke ye atanmak bir dönüm noktası olmuş benim için. En güzel arkadaşlıklar,en samimi öğrenciler,en özgür yaşam... Zor koşullar bizi birbirimize daha bir sıkı bağlamış,geniş bir aile kurmuşuz ordaki arkadaşlarımla. Hiç atlamamışız doğum günlerimizi,hastalıkları,ölümleri. Büyük şehirlerin uzak mesafeleri insanların hislerine yansıyor sanki. İşte bu yüzden seviyorum küçük yerleri. Bir sokak ötede çalabileceğin bir kapının olmasını. Hemen her akşam bir araya gelip soğuk evlerimizi ısıtan sıcaklığı. Sizi çok özledim canlarım..
Canım öğrencilerim şu an ne yapıyorsunuz acaba. Hiç unutmadım sizi 8-B sınıfı. En son gün kupayı almıştınız sizin için aldık hocam size hediye ediyoruz demiştiniz. Öğretmenliğin hazzına vardığım ender anlardan birini yaşadım o gün. 5-C sınıfı şimdi kocaman oldunuz biliyorum.Masumiyetinizi yitirmeyin sakın demiştim size.Umarım hala tertemiz kalmayı başarabilmişsinizdir.
Ve siz canım ailem uzaklığın en zor yanı sizden ayrı kalmak. Ayşem İstanbul hatıralarımıza da baktım. Yorgun,kızgın bir günden bile keyif aldık seninle. Keşke her istediğimde gelebilsem yanınıza.
Annem,babam,ablam hepinizi çok özledim. Çok özledim. Çok...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder